Het makkelijke wennen: het warme bed met mijn liefste; familie rond mij, douchen en daarna mijn haar droog blazen, boterham met kaas en confituur, koffie à volonté.
En nog: de wasmachine laten draaien, strijken straks, niet meer zweten, niet meer in het busje, de krant lezen, geen rijst, geen konijn,

Het moeilijke wennen: straten met maar weinig mensen, zonder taximoto's, asfalt i.p.v. rode aarde, amper nog zingen, minder dansen, geen Ilère, Evelyne, Jean Damascène, Bruno, Sylvain, Honoré, Guy, geen gearmde jongetjes en meisjes langs de straat, geen kleurige kleren, ...., alleen nog maar in mijn hoofd en in mijn hart: Luc Dossa, Christoph van MTC, Amaryam van SUO, de vroedvrouw en de dokter, de taximotards in Bopa, François en Marie, en vele anderen.
Mijn reisgenoten MISSEN: het vertellen en luisteren, het lachen, het vragen, het troosten, het zingen, het zagen, het hotsen en botsen, het plagen.

Wat zeker blijft: de diepe ontroering bij de Beninese 'kracht van mensen samen', grote eerbied voor het idealisme en de inzet, achting voor hun volharding. De hoop op betere tijden.
Verlangen ook naar meer van deze ervaringen voor mezelf en voor anderen hier. Verlangen om de menselijke warmte van de voorbije weken te kunnen blijven koesteren en delen.

Nondedoeme: de volgende was moet in de machine.

Annemie

2 dagen terug thuis, het leven herneemt zijn gewone gangetje, alhoewel ...
ik knijp mijn ogen dicht en zie het eerste beeld dat ik had van 'Afrika' heel helder voor me: honderden kinderen in beige pakjes die naar school lopen, ik zal het nooit vergeten...

Eigenlijk wilde ik zaterdag al bloggen, maar om de één of andere reden werd er hier thuis geen verbinding gemaakt, ik heb me niet druk gemaakt en het gewoon 2 dagen later nog eens geprobeerd ...

maar zoals ik al zei: ik zit al terug volop in de mallemolen van ons dagelijkse leven: de wasmachine heeft hier al op volle toeren gedraaid, ik heb al mijn "nootjes" van mijn spelletjes teruggevonden tussen de vuile was en op de grond (het "gerekketek" op de grond klonk mij niet vreemd in de oren, ik heb ze alweer allemaal mogen tellen, mijn zakje was op onverklaarbare wijze gescheurd in mijn valies...), de eerste ruzietjes tussen de jongens zijn alweer bijgelegd en ik heb al evenveel knuffels gekregen in de voorbije 2 dagen als ik normaal op een half jaar krijg, de stapel post heb ik doorgenomen (en er zat geen Beninees kaartje bij ...)

Gelukkig word ik door heel veel kleine dingen aan de voorbije 14 dagen herinnerd: de ananas werd zondag bij het ontbijt met zeer veel smaak verorberd (en ik mocht er nog zo meebrengen zei mijn echtgenoot...), de tafel ligt nog vol souveniers (en die zullen er nog wel efkes blijven liggen), iedereen die je tegenkomt vraagt hoe het was, de tamtam die heelhuids is thuisgeraakt, heeft hier nog niet stilgestaan (Wout oefent verschillende ritmes en vraagt zich af of hij het wel doet zoals "in 't echt") en het blikken autootje dat ik meebracht is al een zijspiegel kwijt en rijdt mee in de race tussen de plastieken exemplaren die we thuis liggen hebben...

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik deze reis kon en mocht beleven en denk met veel warmte terug aan alle fijne mensen waarmee ik mijn ervaringen heb gedeeld. Vele lieve, dikke en hartelijke knuffels!
veerle

Thuis

Hallo allemaal,

ik zit hier met kleine oogjes van de slaap vlug nog eens te bloggen. Ik zal er verslaafd aan zijn zeker.... of is 't de dwingende stem van Greet die ik hoor in mijn hoofd, die zegt : Karien bloggen!
Net terug dus in het koude, natte Belgenlandje. Ik heb het reuzekoud (ik moet nog een kreften hé) en jullie?
Ik mis de groep al.
Rust nu allemaal maar een beetje uit en verwerk de emoties en de ervaringen maar.
Onvoorstelbaar toch hé, wat we meemeekten.
Tot binnenkort en keep the blog alive Hé.
Groetjes
Karien

onze laatste nacht gaat in....

Hallo volgers,

Sinds zondag hebben we al één en ander toeristisch bezoek gedaan. Ondertussen doen we ook nog serieuze bezoeken hoor. Zoals maandag aan een dorp waar er vissen gekweekt werden in aangelegde vijvers.
Dinsdag was het bezoek aan Ouidah. Iedereen heeft de python minstens geaaid!.Jaja Jacques, jouw Lieve heeft ze ook rond de nek gehad (met de nodige kriebels....)
Lieve V.V. heeft het bij strelen gehouden, wat toch ook al heel moedig was.
Gisteren bezochten we de paalwoningen van Ganvie. Een erg beklijvend bezoek, want toeristisch en toch uitermate armoedig. Wat ons telkens toch een onwennig gevoel geeft. Kinderen die om geld vragen en dan wij als 'rijke' westerlingen,....we wennen er niet aan. We sliepen er ook in primitieve paalwoningen. Luchtig, dat wel (gaten overal....) Sommigen slaakten 's nachts een gil, omdat er kriebelbeestjes rondliepen...)
Vandaag eerst een bezoek aan de vakbonden (Ctgb en codi). ... Een officieel bezoek, waar we de dassen en kostuums voor meegesleurd hadden, maar.... we stonken uren in de wind, want we hadden geen waswater gezien in 24u.
Maar samen stinken kan ook plezierig zijn....
Na dit bezoek gingen we naar de garage. Dat is een werkplaats van de ctgb waar afgedankte werknemers toch aan 't werk gehouden worden en herscholing kregen.
De auto's die ze daar herstelden, tarten elke verbeelding.... Ge kunt het u niet voorstellen..... auto's die bij ons zelfs geweigerd worden op een autokerkhof, worden daar klaargemaakt voor de weg.
Nu zijn we net terug van de markt 'artisanal'. 't Is hier den dag van de lege portomonnees... en toch is iedereen content, omdat we ervan uitgaan een serieuze zaak gedaan te hebben (afbieden lukt bij sommigen al heeel goed!)

Martine, is met de taximoto naar een secundaire school geweest. Helemaal op haar eentje. Best wel moedig!
Guido komt nu echt tot leven.... Hij voelt zich beter en zal zijn Michelineke nogal eens vastpakken in Brussel hoor.
Hou jullie allemaal maar al klaar, want de meeste zijn aan een dikke knuffel toe.
Een proefexamen werd al afgelegd door Hiëron. En ik was ' 't slachtoffer'. Ik kan er van meespreken dus.... 't was een serieuze dikke neep! (Hiëron zit hier naast me mee te lachen)
Toon is content over zijn duimpiano. Maar over nog veel meer. Optimist tot in de kist hé.
Pieter is niet zo'n shopper, maar hij heeft toch iets gekocht.
Marnix heeft veel gepast, maar is te breed van schouders.... En op andere plaatsen ging het ook niet. Hij ligt goed in de groep.
Luc telt en rekent. Hij is onze boekhouder en doet het naar ieders tevredenheid super.
Herman heeft leuke dingen gekocht. Maar ja, we kunnen niet meer verklappen.
Koen heeft veel bekijks bij de mensen als hij zijn 'duivelsgezicht' trekt. Alle kinderen vinden dat grandioos.
Jan is zijn verjaardag doorgesparteld......ondanks de nattige omgeving.
Veerle heeft de knuffels weggegeven. Dat was toch wel ontroerend. Ze heeft er een mooie foto aan overgehouden, waarbij zij als Afrikaanse moeder een kindje draagt en de Afrikaanse moeder draagt haar rugzak.
Bernadette is één van de 3 (4) goddelijke deugden... Welke? Vraag dat maar aan Hiëron (ik censureer de blog even)....
Greet hoort daar ook bij. Zij zet ons aan om niet te kreften en om de blog aan te vullen. We durven dat dan ook niet laten.
Annemie is een toffe tante, ze begint wel moe te worden en dat wreekt zich op haar benen .... Ze pikkelt rond maar houdt zich kranig (thuisfront: niets ernstig hoor, alleen een misrekende sprong van het bootje)
Helene is de godin van alle Beninezen.....Meer zeggen we daar niet over.
En ik, wel ik heb eindelijk tressen!
Dikken kuffel en vergeet ons niet op te halen met toeters en bellen aan 't Zuid in Brussel en reageer eens naar Jan van Greet. Die mens zit daar op te wachten hé.
Karien

wat we nog vergeten waren

Bedankt aan alle volgers om te reageren. Ook al antwoorden we niet direct, het is toch fijn om te weten dat jullie ons volgen.
We geven de berichten straks door.
Het duurde vorige keer wel even voor we doorhaddn wie Jan was (van Soetkin, weten we nu....)
't Is hier wel heeeeeeeeel warm. Zelfs de Beninezen zeggen dat. Enne voor wie 't niet moest weten : Afrikanen zweten ook hoor.
Ik probeer nog een tekstje van Koen toe te voegen, maar 't lukt niet en onze tijd zit erop.
Sorry...
Groetjes aan iedereen
Lieve en Karien

alles okido

Hoi allemaal,

Hier zijn we dan weer met meer nieuws uit Benin.
We zijn nu in Ouidah, de voodoostad. Of dat er voor iets tussenzit weet ik niet goed, maar 't internet werkt er niet zoooo goed. 't is vooral langzaam en of ik de foto's zal kunnen uploaden zal een verrassing zijn.
Ik doe mijn best.
Hieron heeft er een dagje WC-bezoek opzitten. We waren heel solidair met hem, maar er zijn grenzen....op de pot zit je alleen.
Vandaag ziet hij er als herboren uit.
Waar Marnix zijn zweet blijft halen, geen mens die het weet..... Maar met hem gaat alles opperbest.
Luc... hier moet ik iets rechtzetten. Luc is geen groot alcoholgebruiker... Het is alleen een grapje tussen LUc en mij....
Trouwens hoe is 't bij Oracle Stil alive and kickin?
Annemie wordt steeds filosofischer, ze kan echt genieten om even alleen te reflecteren... We zijn ook nieuwsgierig om kennis te maken met haar dochter en zonen (allé, ik toch na alle verhalen ...)
Bernadette stelt het opperfijn. Ze begint steeds meer te vertellen, ze schrijft alles netjes op en is een zeer geordend karakter. Fijn om er toch één bij te hebben die daar goed in is.
Vooral Greet profiteert daarvan. Zij hebben een propere kamer en een propere koffer.
Dat kan je niet zeggen van ons Ellen en ons Veerle..... Als je over chaos spreekt, dan moet je eens bij hen op de kamer slapen... daar kan ik nu van meespreken.... een nachtje zonder airco... Daar houden ze van.
we hebben Toon zijn favourite hobby ontdekt.... sleutels verzamelen van vorige hotels..... Jaja, vergeetpiet nummer 1.
Er wordt hier en daar geopperd in de groep of we zijn lokken niet moetn knippen...
Pieter wil hie reens met een busje rijden... Wat de gevolgen daarvan zouden zijn weet ik niet, want 't verkeer is supeer chaotisch... die motokes zijn net bijen die rondvliegen. Er wordt geclaxoneerd van jewelste.
Liev v.v. stelt het echt heel goed. De groep bewonderd haar doorzettingsvermogen. Ze blijft er voor gaan. OOk in 40 graden zon.... Eens zien wat ze bij de pythobs doet.
Daar zal de KOen zich in zijn sas weten...
Lieve v. keer zit hier naast me, dus is dit een gecensureede booschap. Lieve heeft een hoest, net als: Annemie, Guido, Koen, Ellen, Luc, Karien, Jan, Lieve V.V.
Dus we overleven t wel.
Guido stelt het wel vandaag. gisteren was 't zijn dagje niet, maar hij heeft een dotersonderzoek gehad in 't hospitaal dat we net bezochten.
Herman houdt van speciale hoestsiroop van schotse makelij. Hij voelt zich zeer goed in zijn sas.
Jan ziet overal dieren die hij kan fotograferen als de beste: visarenden en dolfijnen... verlekker jullie maar op de foto's.
Martine is een kei in de welkomstwoordjes. Ze is ons wandelend woordenboek. Dankbaar hoor om er zo iemand bij te kunnen hebben. Ze genoot van ons hotel van vanmorgen.

ze stellen het goed...

Dag allemaal,
deze morgen een telefoontje uit Benin ontvangen. De groep stelt het goed. Hier en daar begint de vermoeidheid wel een rol te spelen. Een verkoudheid en wat diarree spelen sommigen parten, maar het enthousiasme is er nog steeds!

Ze proberen nu wel de bezoeken wat in te korten, zodat er genoeg tijd is om uit te rusten.
Zaterdag heeft de groep wat projecten bezocht rond energie, waar geprobeerd wordt om de hele arbeidsintensieve verwerking van maniok te vergemakkelijken door gebruik te maken van machines die op zonne-energie werken...
Zondag was het een rustiger dagje, het leven ligt dan een beetje stil in Benin.
Deze ochtend was de groep op weg naar een lokaal ziekenhuis, maar die verhalen horen we zeker binnenkort.

Groetjes,
Annelies

ook nieuws van jullie is welkom

Hey Bloggers,

Als we elke keer op 't net geraken zoals hier, dan is 't ook wel fijn als jullie reagern. Ik geef de berichten dan door. Dat doe ik vandaag dus met de berichten van Jan en Soetkin en van Katrien en van ann de Meulemeester van ACW Nationaal.
ps. Hendrik, de groeten terug van Ylère.

eindelijk op internet

Hallo allemaal,

Net een cyber gevonden waar de verbinding redelijk OK is. We zijn nu in Abomey en hebben een centrum voor gehandicapten bezocht. Dat was een hele cultuurshock. Maar de mensen daar zijn enorm sterk. Francois, de leider van de vereniging kwam naar voor als iemand die het goede doel voor ogen heeft.
Even wat info over iedereen.
Tot nog toe geen 'echte zieken' (ik hou mijn vingers gekruist, maar nog geen tourista....)
Marnix verliest dagelijks enkel liters water door enorm te zweten (net las ik en de anderen ook natuurlijk) Het zweet liep gisteren in straaltjes van Koen's hoofd.
Hiëron houdt de sfeer erin door zijn zin voor humor....
Toon, ons jongste kuiken stelt het enorm goed.
Met pieter hebben we een 'denker' in ons midden. Een prettige gast als klankbord.
Annemie zei me gisteren dat ze 'content en gelukkig' is.
Martine vraagt honderduit.
Guido is geraakt en slaapt ook goed, alleen speelt de rug een heel klein beetje op (geen paniek Micheline, ik zorg goed voor hem)
Met ons twee Lievekes gaat het ook goed. Lieve V.V. leert ons Gentse volksliedjes.
Lieve V. Keer heeft steeds contact met andere mensen. Ze leerde al mensen uit Quebec kennen. Ze gebruikt haar taalkennis heel goed.
Veerle zendt kusjes aan haar kindjes en man. Ze slaapt bij Ellen op de kamer.
Er is een popperbeste sfeer in de greop.
Het lied is een succesn ummer vooral 't stukje in 't FON. Daar wordt heel enthousiast op gereageerd.
Onze fotografen hebben veel werk Ik probeer ook nog wat foto's door te sturen. Greet is een super fotografe natuurlijk (met haar achtergrond) . Ze heeft in Bernadette een fine kamergenote.
Bernadette beleeft alles heel intens.
Ons Ellen is een schatteke. Ze wordt door de groep erg geapprecieerd.
Luc krijgt mijn alcoholische drankjes.... Allé, al 1 keer. 't Was een aperitiefke dat nogal straf was, vond ik..... Hij nam het in dankbaarheid aan. Luc zorgt ook voor eeen goed sfeer.
Koen is onze voorzinger en .... een echt ambiance beest. Hij trekt de mensen mee om te zingen.Herman, heeft zijn doopke al gehad... Voor de insider : dat had hij nog te goed van mij vanin de personeelsdag in Gent.
Jan is de cool himself. Hij kent hier ook enorm veel mensen en ik heb hem al eens zien kopstootjes geven aan bekenden (de Beninese begroeting onder vrienden)
Ikzelf stel het super (wel soms een déjà vu met Haïti)
Ik gebruik nu deze blog ook om wat meer te vertellen over wat we al deden: Gisteren een warme dag en 120 km in de auto.... zonder airco....
Gelukkig hebben de kamers tot nog toe wel airco en ook een grote ventilator... Sommigen heebben de airco niet nodig... Anderen wel.
Vanmorgen was er omelet bij 't brood en zelfs confituur.... eeen hele veranderig tgo Cotounou, waar we alleen brood krijgen. We hebben ons gered met banene te kopen en onze overschot aan Belgisch chocolade kwam ook van pas.
Ik ga dit nu al plaatsen omdat ik niet weet of dit internet niet gaat uitvallen...en dan hé... dan kan ik van voor af aan beginnen...
Dikke knuffel van alle 18
Karien

Dag allemaal,
net een telefoontje uit Benin ontvangen. De internetverbinding werkte vandaag (alweer) totaal niet, maar ze konden me toch een kort verslagje van de dag geven.

Vandaag is de groep in 2 delen vertrokken richting het binnenland. Na volledig door elkaar geschud te zijn door de slechte wegen, zijn ze uiteindelijk heel ver van de bewoonde wereld terechtgekomen in een klein dorpje, vol met lemen hutjes, in het midden van de brousse.
Daar werden ze ontvangen als koningen. Uit het niets verschenen er plots 2.600 mensen in het dorp, die hen stonden op te wachten en hen een onvergetelijk moment bezorgden. Heel het dorp is beginnen zingen en dansen, iedereen kreeg er kippevel van.

Ze bezochten een project waar ze kleine kindjes en baby's wegen en hun evolutie opvolgen. Ze volgden ook een vorming die gegeven werd aan de moeders over hoe gezonde voeding te bereiden. In de streek zijn immers alle ingrediënten aanwezig om een gezonde maaltijd te bereiden, maar de mensen weten vaak niet hoe dit te doen. Partners van Wereldsolidariteit leren dit de jonge mama's aan, zodat hun kinderen er ook baat bij hebben.
'Wat we vandaag gezien hebben, blijft aan onze ribben plakken' zo omschrijven ze het.

De groep krijgt constante uitleg over alles wat ze te zien krijgen van de partners van Wereldsolidariteit ter plaatse. Deze staan ook dag en nacht paraat voor de groep en hun uitleg is enorm leerrijk.

Toen ze me belden, hadden ze net weer kunnen genieten van de overheerlijke Beninese keuken en ze kruipen straks weer hun bedje in, na een bewogen dag.
Morgen staat er een iets rustiger dagje op het programma met een bezoek aan Abomey waar ze ook een groep gepensioneerden zullen ontmoeten en de stad wat kunnen verkennen.

Jullie horen er vast en zeker binnenkort meer van!

Groetjes,
Annelies

bericht uit Benin

Dag allemaal,

ik heb gisterenavond en vanochtend nog een berichtje gekregen van de ervaringsreizigers. Ze stellen het goed. Ze zijn allemaal enorm onder de indruk van wat ze te zien krijgen in Benin.

Gisterenavond zijn ze nog verrast door een etentje bij MTC, een van de partnerorganisaties van Wereldsolidariteit. Daar hebben ze ook een alfabetiseringscursus die 's avonds doorgaat voor volwassenen kunnen meemaken.

Vandaag staan er heel wat sociale economieprojecten van UNACOTAMO op het programma.

We horen er zeker vanavond of morgen meer van!

Bekijk zeker ook al eens de foto's op de blog...

Groetjes,

Annelies

Wauw...

Wauw, de eerste ervaringen hebben we al in ons opgenomen. Deze ochtend ontmoetingen met de partners van WS. Rondleiding in hun bureel. Uitleg over de werking alhier. Alles verliep in een heel hartelijke ontspannen sfeer. Voor de Gentenaren : Ylère, de WS-partner, die ons hier begeleid, heeft in Gent gestudeerd. “Mon coeur est encore à Gand” vertelde hij. Zijn kinderen leerden er Vlaams spreken op school. Wat is de wereld klein. Nochtans zijn we hier ongeveer 5000 km van huis.

Deze namiddag nam ik deel aan het bezoek op de markt van Dantoupa. Oppervlakte : iets meer dan 10 HECTARE. Dat was echt een beleving, bijna met geen woorden te beschrijven. We hadden ogen tekort. Het meest onder de indruk was ik van de creativiteit die mensen aan boord leggen om te overleven. Om aan de kost te komen, maken ze van allerlei wegwerpproducten zoals conserven, olielampjes van aluminium.

Ook een voodookraam trok onze aandacht : allerlei dierenhuiden, skeletten, resten en andere geheimzinnige zaken met reukjes en vliegjes erop. Ook kregen we levende kameleons en zelfs een python aangeboden.

Lieve groetjes,

Lieve Van Vooren.

Welkom in Benin

Welkom in Benin zegt een vriendelijke steward. ik luister maar met een half oor want bij het verlaten van het vliegtuig werd ik direct overrompeld door een zwoele warme lucht. Binnen de vijf seconden vliegen alle overbodige kledingstukken uit. Desondanks staan we binnen de kortste keren allen in ons eigen zweet te baden. Nog een beetje suf van onze lange vlucht betreden we de Beninese tarmac. Het is al donker en we kunnen dus niets zien van de omgeving. Opgewonden van de emoties, we zijn er, gaan we de luchthaven binnen. Hier moeten we ons geel boekje laten zien. Anders broek af en een spuit tegen de gele koorts in de poep.
…
Maak je geen zorgen over ons, wij doen dat ook niet over jullie, daarvoor zijn we te veel onder de indruk van dit land, zijn inwoners, de cultuur, de gewoontes, het lekkere eten, de 31 graden zon en zoveel meer dat we jullie wel vertellen als we thuiskomen.

Wist je trouwens al Dat we Ellen bijna uit de gevangenis mochten halen wegens het filmen van het presidentieel paleis. Dat Martine “gepakt” is door de omstandigheden op de spoedafdeling van het ziekenhuis in Cotonou. Dat Koen al een huwelijks aanzoek achter de rug heeft, dat hij bovendien geweigerd heeft. Dat terwijl ik dit typ, de anderen aan het likken zijn.

groeten,
een geestige bende

Goed aangekomen in Benin

Beste vrienden, collega's en familie van de reizigers.
Ik heb net een telefoontje gekregen van Jan, de reisbegeleider vanuit Wereldsolidariteit. Na een rustige vlucht is de groep goed toegekomen en alle bagage is er ook bij!
Ze zijn direct heel hartelijk verwelkomd door onze partnerorganisaties ter plaatse.
Nu zijn ze op weg naar hun hotel, waar er nog een heerlijke maaltijd staat te wachten en hopelijk een zacht bedje...

Hun ervaring kan nu echt beginnen!

Groetjes,
Annelies

goed vertrokken

We zijn deze ochtend de ervaringsreizigers gaan uitwuiven. Allen waren ze heel enthousiast en toch ook een tikkeltje zenuwachtig. Bagage was er genoeg om zeker 2 weken weg te blijven...
De trein richting Parijs is alvast op tijd vertrokken, dus hun reis kan starten.
Nu uitkijken naar dat telefoontje vanavond of morgenochtend met het verlossende antwoord dat alles goed is verlopen, dat alle bagage mee is, dat ze genieten van de warmte en de eerste indrukken alvast overweldigend zijn...
Tot dan!
Groetjes
Annelies

Kuifje in het land van de voodoo

Koffers gepakt – check – inspuitingen tegen TBC en gele koorts – check - paspoort en visum – check – pillen tegen de malaria – check – kussen aan het thuisfront - check…

Maar meer nog dan de gewone reisspullen, nemen wij een stevige voorbereiding mee naar Benin. Vier weekends lang lieten we ons voorlichten over de toestand van het land, de Beninese partners van Wereldsolidariteit, hoe ze moeten omgaan met vreemde culturen enz.
Want zo’n ervaringsreis heeft weinig van een klassieke toeristische trip, laat staan van de avonturen van de bekende Belgische journalist Kuifje.

De reis zelf is een hoogtepunt in een heel proces. De WS-ervaringsreizigers zullen nadien uitgebreid hun verhalen vertellen in scholen en bij allerlei verenigingen. Niet in de vorm van een klassieke strip, wel met een documentairefilm en hopen Afrikaanse ervaringen uit een land dat ooit bekend stond als slaveneiland en als bakermat van de voodoocultuur… Voor die film wordt er trouwens samengewerkt met Victoria Deluxe, die hun sporen al ruimschoots verdienden met professionele documentaires in de sociale sfeer.

Jullie horen er dus nog van. Be prepared!

Koen

Alle valiezen zijn allicht zo goed als gemaakt (althans, de mijne toch) en de apotheker heeft de laatste tijd goed verdiend aan mij.
Ik heb al de hele week het gevoel dat ik had voor ik in zwangerschapsverlof ging: bureau opkuisen, alle "hangende taken" afwerken, één en ander doorgeven, zorgen dat de strijk thuis gedaan is (alsof dat ooit gedaan kan zijn), dat de zwemzakken al klaar staan voor volgende week, de cadeautjes voor de verjaardagfeestjes klaarleggen, nog rap efkes naar de kapper, ... klinkt gekend in de oren van vele mama's denk ik, alleen ....
ik ga niet in zwangerschapsverlof, maar ik vertrek, zonder man, zonder kinderen (al denkt de kleinste nog wel dat hij meegaat naar Afrika) voor 2 weken naar het verre Benin. Nog 3 keer slapen ...
Veerle

Mifon dàgbé á,
(Bonjour au Fon)

de dagen tellen af tot ons vertrek, de spanning stijgt ten top.
Nog even de 'Toe Doe' lijst overlopen. Ben ik niets vergeten? Oh nee, mijn klasgenoten moeten nog de link naar de blog krijgen. Hoeveel bagage mochten we nu weer meenemen? Een das, waar is dat voor nodig? Greet:"Ah ja toon voor die officiële bezoeken" Ik heb dat helemaal niet... Greet:"Ajajajajajai, ik zal dat dan maar voor jou voorzien."
Bernadette, mag ik van jou al een Malarone pilletje, Pieter heeft ons gezamelijk doosje en ik zie hem niet meer tot zondag.
In een groep waarvan twee derde van de deelnemers mijn ouders kunnen zijn is de kans dat ik bemoederd ga worden vrij groot... Ik trek het mij niet aan. Ik ben jong en de wereld ligt aan mijn voeten! (copyright Spring).
We gaan er allen samen een boeiende, leerrijke knaller van een reis van maken!

Edàbò,
(Au revoir au Fon)
Toon

Klaar ?

Zo beste Beninreizigers, zijn jullie er klaar voor? Voel je de Afrikakriebels al?
Ik alvast wel en ik weet nu al dat we er samen een onvergetelijke en rijke ervaring van gaan maken.
Tot zondag !

Jan

Strijk, was en plas....

Lieve mensen allemaal,

Ongelooflijk, maar volgende zondagavond zitten we al in Chant d'oiseaux. Nu kan ik alleen maar denken aan de strijk, de was en de plas. Mijn hoofd zit vol met alles wat ik nog wil aankruisen als 'gedaan' op mijn lijst!
Ik zal geniet van 't vliegtuig denk ik (hoop ik).... Even genieten van de verwachting van wat komt. En alles wat voorbij is, achter me gelaten...ZALIG.....
Ik kijk echt uit naar Benin met de nodige kriebels die af en toe opborrelen.
Tot volgende keer..... in Benin
Karien

Volgende week zijn we in BENIN!!!

Nog een weekje werken, nog een paar dagen ons vertrouwd leventje, nog snel een interview aan een journalist, en dan ........ Wat gaan we volgende week op dit ogenblik precies doen, voelen, zien???
Ook al zijn we super goed voorbereid toch heb ik een avontuurlijk gevoel! Hoe zal het in Benin zijn? Ik kan niet wachten om te vertrekken! Mijn valies staat al klaar vol verwachtingen!!

Nog 10 keer slapen en we trekken zuidwaarts.
Er is nog wel wat te doen vooraf: een te lange broek verkorten, medicijnen halen, een beetje dromen ook over hoe het zal zijn, ...
Weet je wat het leukste is in deze dagen? 's Morgens wakker worden met Benin in mijn gedachten, 's avonds inslapen met Benin, en tussendoor aan familie en vrienden herhalen: de 15de vertrekken we, ja ik kijk er naar uit, neen ik ben niet bang, daar ligt Benin, ja het zal daar warm en vochtig zijn, .... en daarbij telkens weer mezelf betrappen op een glimlach voor wat komt.
Nog 10 keer slapen!